--- Vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
Heb je hem geraakt? - Nee, kom.
Waar is hij? - Luister. Daar.
Zie je hem? - Kom op.
Daar, kijk.
Ga achterlangs.
Hebbes. - Kom hier.
Vertraag eens.
Oké, wat is dat?
Hoe ben je hier in godsnaam geraakt?
Hij beeft als een rietje. Zie je?
Denk je dat hij verdwaald is? - Ja.
Zie je zijn moeder?
Ik denk dat je gelijk hebt.
Kom eens hier. Hou hem vast.
Hij heeft zeker honger?
Wat doe je in godsnaam?
Kijk en leer, vriend.
Het ijs gaat hierin.
De bloem er bovenop.
Een babyflesje.
Geniet ervan. - Proost.
Hij heeft pit. - Ziezo.
Hij drinkt.
Zijn gezicht. Zwarte strepen.
Je weet wat dat wil zeggen. - Wat?
Een cheeta. - Een cheeta, ja.
Het snelste dier ter wereld. Van nul tot honderd in twee seconden.
Ik durf te wedden dat hij sneller dan een Porsche is.
Misschien.
Moeten we hem houden?
Waarom niet? Waar moet hij anders heen?
We kunnen hem niet voor altijd houden.
Niet langer dan je moeder en ik jou kunnen houden.
Op een dag gaat hij terug naar zijn eigen wereld.
Haal hem van me af. - Hij heeft papa te pakken.
Het is een monster. Kom op. - Red jezelf.
Hij scheurt me aan flarden.
Laat me los, vreselijk dier. Het is...
Kijk wat we gevonden hebben. - En wie is dit?
Dat scheelde weinig.
Niet weinig genoeg. - Ik werd bijna verscheurd.
Wat is het? - Moet je kijken wat we gevonden hebben.
Ben ik blij dat ik zijn moeder niet ben. Ik zou het vreselijk vinden hem te verliezen.
Hé, sexy mama. Bij jou of bij mij?
Wat heb ik gezegd over het aanleren van twijfelachtige woordjes?
Wacht.
Nu mag je.
In Afrika zeggen ze dat als je iemand een naam geeft,
ze jouw verantwoordelijkheid worden.
Een naam moet de belangrijkste eigenschappen omvatten
en ze in een bepaalde richting sturen.
Ik heb verschillende namen verzonnen zoals Fuzzy, Spots of Speedy,
maar niets was echt goed.
Hij begon deel uit te maken
van ons dagelijks leven en leerde de boerderij kennen.
En hij moet gevoeld hebben dat hij er thuishoorde.
Toen bedacht mama 'Duma', Swahili voor cheeta.
We vonden het goed klinken.
Dus Duma werd onze verantwoordelijkheid.
Hoe hard rijdt hij? Maak je geen zorgen over de snelheid.
Denk alleen aan hoe te starten, oké?
Een klein beetje gas.
Duw dit in. - Is dat de versnelling?
Eén naar beneden, vier naar boven.
Leg je hand erop.
Loslaten.
Doe maar.
Zo ja. Voel je het?
Dat vind je leuk, niet?
Oké, wacht.
Je wilt hard gaan?
Probeer nog eens.
Als je te snel loslaat, krijg je dit. Dat wil je niet hebben.
Strak. - Strak. Trek eraan. Goed zo.
Mooi zo. Nog eentje.
Nog eentje. Strak.
Wacht nu. Kijk.
Onderschat niet wat je kunt doen met een stukje ijzerdraad.
Goed, hè?
Kom op, zet je schrap. Goed zo.
Daar gaat ie.
Het leek uitgesloten dat mijn vader iets kon overkomen.
Voor hij ziek werd, liet hij zich nergens door tegenhouden.
Hij zag de dingen altijd rooskleurig.
Mam en ik zorgden voor de boerderij terwijl pap in het ziekenhuis lag.
De dokter zei dat hij vlot herstelde en dat alles wel goed zou komen.
Kom op, Duma. Laat zien wat je kunt.
Vijftig kilometer per uur.
Kijk, daar heb je hem.
Kijk naar die looppas.
Zestig per uur.
Hij haalt ons in.
Zeventig.
Zet je schrap.
Ik ben mijn hoed kwijt.
Tachtig.
Negentig.
Je bent een parel. - Kom op, Duma.
Een parel. - Honderd per uur.
Van te veel liefde voor het leven,
uit hoop en angst om bevrijd te worden,
danken we voor Thanksgiving,
wat de Goden ook mogen zijn.
Pauzeer na elke regel.
Lees het alsof je een liedje zingt.
Het geluid van de woorden is de melodie.
Dat geen enkel leven eeuwig is.
Dat de doden niet zullen herrijzen.
Dat zelfs de langste rivier
zich een weg baant naar zee.
Mam?
Het spijt me.
Is er nog een plekje voor mij? - Natuurlijk, pap.
We moeten even praten over onze vriend hier. Hij is bijna volwassen.
Maar Duma is... - Wacht even.
Hij is bijna te oud om in het wild te overleven.
Duma moet het leven leiden waar hij voor bestemd is.
We moeten hem terugbrengen. - Hij wil niet terug, niet wild zijn.
Zoiets kan je niet voor hem beslissen.
Het is een wild dier. Weet je nog?
Die wildheid zit erin zonder het zelf ook maar te beseffen.
Het zit in zijn botten, in zijn bloed.
Net als een herinnering.
Zoals ik hier thuishoor, op opa's boerderij.
Maar er zijn bijna geen cheeta’s meer. Waar zou hij anders heen gaan?
Wij zijn hier.
En daar, helemaal vanboven, hebben we hem gevonden.
In het noordwesten zijn bergen.
De Kleine Vallei.
De rivier. Veel gazellen.
De zevende hemel voor grote katten.
Achtervolgen, laten struikelen, bijten. Simpel.
We brengen hem volgende week.
We kamperen, gaan vissen, en dan laten we hem vrij.
Wat is er gebeurd?
Waar is pap?
Liefje, er gaat wat veranderen.
Wat dan?
Ik moet de boerderij gaan verhuren.
We blijven toch wel in het huis wonen?
Nee, we gaan naar de stad, een poosje bij tante Gwen wonen.
Ik moet een baan zien te vinden. - Wat gebeurt er met Duma?
Duma krijgt ook een nieuw huis.
Een groot reservaat waar hij veel bewegingsvrijheid heeft.
Ik moet in ons belang denken
en dat kan ik alleen als we... - Dat is niet wat papa wilde.
Je vader en ik hebben dit besproken. Het is het enige wat we kunnen doen.
Het is de enige oplossing.
Ik weet dat het beangstigend is.
Ik weet dat het moeilijk zal zijn.
Samen kunnen we dit aan.
Fijn dat je ons hier laat wonen, Gwen.
Geen probleem.
De man van het reservaat komt over twee dagen.
Xan, wacht.
Het enige wat je vandaag hoeft te doen, is alles wat verkennen.
Ze weten echt niet meer dan jij.
Willen jullie winnaars zijn? Dan moet je passie en vuur tonen.
Het wordt toch nog een leuke dag, heren.
En wat zijn wij? Winnaars, of verliezers?
Winnaars. - Nog een keer. Winnaars of verliezers?
Winnaars.
Mooi zo.
Trefbal. Als je geraakt wordt, lig je eruit.
Ik ga Xan even ophalen. Wees niet bang, hij is erg lief.
Tot straks.
Deze schitterende aanbieding...
Moet je eens zien hoe mooi en romig...
Het leek wel of ik een kat zag.
Hallo, ontbijt.
Hondje.
Er bestaan verschillende theorieën over hoe de Egyptenaren hun piramides bouwden.
Sommige denken zelfs dat ze slaven, of onbekende machines gebruikten.
Ik denk dat ze water gebruikten.
Ze zouden kanalen gegraven kunnen hebben,
om daar met touwen, de zware stenen in te leggen.
Jongeman, waar ga jij heen? - Naar buiten.
Niemand verlaat dit lokaal zonder mijn toestemming.
De Egyptenaren... - Brandoefening.
In één rij, op een nette manier.
Duma, zit je hier? - Wie is Duma?
Is dat je vriendje?
Geef hier. - Dat is van mij.
Erg mooi. - Dat heb ik van mijn vader gekregen.
En nu geef je het aan mij of betaal je me om het te mogen houden.
Rennen.
Goed gedaan.
Kom, Duma.
Ga liggen, jongen.
Dit is schandalig.
Kom hier, jongen.
Kom op, we zijn hier weg.
We moeten ver weggaan.
Naar huis. Net zoals pap zei.
Hier zijn we vertrokken en we zijn naar daar gereden.
Dit moet Salt Pans zijn.
Dat betekent...
dat we nog een eind te gaan hebben.
Gaan we verder?
Ja, zo denk ik er ook over.
Vroeg of laat moest het gebeuren.
Liever laat, uiteraard.
Weet je wel wat wild betekent? Dat dacht ik al.
Wat ben je van plan? Wat doe je? Hoor je mij wel?
Ik trek naar het zuiden. Heb je daar een probleem mee?
Wij trekken naar het westen. - Wij?
Met wie dan? - Mijn maatje en ik.
Heb je water bij?
Misschien.
Wat heb jij? - De motorfiets.
Ik kan je een lift geven.
Je hebt dorst, niet?
Ik heb niet gezegd dat je water aan dat dier mocht geven.
Daarvoor is er niet genoeg.
Rijdt hij wel? - Als je benzine hebt.
Opuno Kjadi Ripkuna.
En jij? - Xan. Bedankt voor het water.
Een galago. Waar heb je die vandaan?
Een beetje hetzelfde verhaal als ik. Op de dool geraakt.
Mashaka. Een onruststoker.
Wist je dat er een grote rivier is? Op ongeveer vijf dagen stappen van hier.
Om er te raken moeten we wel eten hebben.
Welke nemen we?
Hoezo, welke? - Welke eten we eerst op?
Als we willen overleven, zullen we ze moeten opeten.
Maak je maar geen zorgen.
We hebben nog een paar dagen voor we de knoop moeten doorhakken.
Leg je plan eens uit. - Zoek wat meer hout.
Ik hou er niet van dat je kat me zo zit te begluren.
Waar heb je dat geleerd, jongen? Waar heb je die dingen geleerd?
Van mijn vader. - Je vader?
Wacht even. Vertel, wat ben je van plan?
Hou het omhoog. - Doe ik.
Kom op, volhouden. Snel.
Laat maar los. - Het lukt, Xan. Het lukt.
Kijk, Xan.
Zeg vaarwel, Xan. - Tot ziens, vliegtuig.
Hallo, rivier. - Naar rechts.
Xan, dit wordt ons dagje.
We hebben water nodig. - Geen probleem.
We vinden er wel.
Zie je wel.
Dit is je kans, jongen.
Weet je nog wat pap zei?
Opjagen, laten struikelen, bijten. Je kan het.
Kom.
Pak hem.
Wat een jager, je cheeta. Ik ben onder de indruk.
Hij heeft een ei gevangen.
Je cheeta...
houdt het hier niet lang vol.
Met het geld dat hij waard is, kan je een huis bouwen.
Een hoop huizen zelfs.
Misschien zelfs een mooie auto kopen.
En een DVD-speler.
Vrienden verkoop je niet.
Rijke mensen kopen zulke beesten elke dag. Ze betalen veel, en verkopen ze dan weer.
Aan dierentuinen en pretparken. En zo worden ze nog rijker.
Waar ga je eigenlijk naartoe, jongen? Weet je wel waar je naartoe gaat.
Mijn vader en ik hebben hem hier gevonden. - Dus je wilt de Okavango oversteken?
Is dat een probleem? - 'Is dat een probleem?'
Dat gebied zit vol met gevaren. Het is een gebied waar je kunt sterven.
Ik ben niet bang.
Wees verstandig. Wees wel bang.
'Ik ben niet bang.' Domme jongen.
Hij weet niet eens waar hij over praat. Totaal niet.
Je kunt door een leeuw opgegeten worden.
Vuur is het enige waar ze bang voor zijn.
Ik ken dat gebied. Ik zou je een stukje kunnen begeleiden.
Maar daarna moet ik weer terug zuidwaarts. Zou je dat willen?
Graag.
Ik ga niet helemaal met je mee, maar gewoon een stukje.
Kom jongen.
Wie zijn dat? - Mensen.
Mensen die nooit hadden gedacht hier te zullen sterven.
Deze plaats wemelt van de boze geesten.
Hier zit een verhaal achter.
Ik weet alleen niet of ik dat wil weten.
Mits juist gebruik, kun je hier alles mee doden.
Kom hier.
Verstop je. - Waarom?
Wie zijn dat? - Slechte mensen.
Hier. - Kom, Duma.
We moeten verderop zoeken.
Hier is alleen maar zand. Ik zie helemaal niets.
Kom hier. Ga liggen.
Weet je eigenlijk
hoe hij aan die zwarte lijnen in zijn gezicht komt?
Dan schittert overdag de zon niet in hun ogen tijdens de jacht.
Ooit was er een cheeta moeder.
Zij hield heel veel van haar welp. Op een dag verdwaalde hij.
Ze zocht hem overal en bleef maar roepen.
Ze huilde zo lang en hard dat de tranen zwarte lijnen achterlieten op haar gezicht.
Haar gezicht was voor altijd getekend door haar verdriet.
Een integer wapen, als er al zoiets bestaat.
Voor een echte krijger.
Voor jou, om je vijanden te trotseren en je moed te tonen.
Oog in oog.
Er zijn hier veel diamanten gevonden.
En ik weet dat er nog meer zijn. Ik kijk altijd even.
Ooit zal ik geluk hebben en rijk worden.
Wacht jij hier. - Ik wil verder gaan.
Even snel kijken. Ik ben zo terug.
Dat is een oude.
Er zijn veel oude, stinkende geesten hier.
Het is nu of nooit. Kom op. Kom, jongen.
Ik ben er. Hou vol.
Ik probeer.
Godzijdank voor jou, Xan.
We hebben geluk.
Dit is licht materiaal, geen stenen. Graven, jongen.
Waarom stop je?
Waar heb je ons naartoe gebracht?
Ik breng je waar je naartoe wil. - Nee, niet waar.
Je brengt ons naar het noorden, niet het westen.
Ik breng je naar de bergen.
We gaan richting de stad, naar de politie. - Waar heb je het over?
Je wilt een beloning voor mij opstrijken en Duma verkopen.
Hoe kom je daar nou bij? We gaan naar het westen via het noorden.
Als we meteen westwaarts gaan, lopen we... - Je probeert me gewoon bang te maken.
Je wilt dat ik jouw kant opga zodat je ons kunt uitleveren.
We gaan ieder onze eigen weg. - Waar ga je heen?
Kom terug. Je kunt me niet zo achterlaten.
Xan, kom terug.
Ik wil niet dat hij achter ons aan komt. - Xan, kom terug.
Laat me hier niet zo achter.
Morgen moeten we de rivier oversteken. We zijn beter af zonder hem.
Kom, Duma.
Je wordt echt niet nat.
Schiet op.
Blijf dan maar hier. Wij zijn weg.
Hou vol.
Kom eruit, Duma.
Twee snelle katten, hè?
Mashaka, kom hier.
Door een laag drukgebied is er een verhoogde kans op onweer
dat via de kust het land binnentrekt.
Terug.
Rennen.
Duma, niet doen. Wacht.
Wat is er gebeurd? Je hebt Duma gevonden.
Hij zat vast in de val van een stroper.
En jij zat in de problemen.
Maar dat is nog altijd beter dan in de buik van een leeuw.
Ik heb spijt van wat ik gedaan heb. Ik had het niet mogen doen.
Maar je had wel gelijk.
Het geld dat ik voor jullie zou krijgen, spookte wel door mijn gedachten.
Ik had grote plannen, Xan.
Ik liet mijn dorp, vrouw en kinderen achter om een groot man te worden.
Ik ging naar de stad om rijk te worden, maar ik vond geen werk.
En gauw werd ik een nietig mannetje, een man van kleine dingen.
Ik eindigde in de grootste gevangenis ooit. Daar wil ik nooit meer heen, begrepen?
Mijn moeder haat me waarschijnlijk omdat ik ben weggelopen.
Moeders blijven altijd van hun kind houden.
Wat weet jij nou van moeders?
Ik ben een vader.
Eten.
Hierheen.
Snel, hij heeft hem.
Geen eten dus vanavond.
Dat eten ligt voor het grijpen.
Misschien.
Heb je suggesties? - Ja.
De enige blauwe die ik ooit gezien heb. - Kijk maar, ik stel wel scherp.
Een groenborstige donsstaart.
Het is een donsborstige, toch?
Absoluut niet. - Wat moet ik nu doen?
Je zit er echt naast. Het is toch een Afrikaanse nachtgaal?
Ben je er klaar voor?
Daar geloof ik niets van.
Nee, ik heb het over de... Het is een watervogel, liefje.
Ik zie helemaal niets.
Heb je je contactlenzen in? - Ja.
Help me.
Ik ben gebeten.
- Wat heeft je gebeten?
Wat heeft je gebeten? - Dit.
Het is een zwarte mamba.
Goed gedaan, jongen.
Eet.
Jij gaat het helemaal maken, Xan.
Als je uit de gevangenis blijft, tenminste.
Ik wil je dit geven.
Wat is het? - Dat is voor je hulp.
Dat kan ik niet aannemen. Je moet het aannemen.
Ik wil het niet. Je begrijpt het niet, Xan.
Andere mensen sterven ervoor, maar ik kan het niet aannemen.
Dan geef ik het wel aan het water.
Vijf, vier, drie, twee, één...
Goed dan, ik zal je toch nog zeker één keer moeten helpen.
Ik zal het voor je bewaren.
Zie je dit?
Deze mooie kleine steentjes vond ik toen ik mezelf moest uitgraven.
Weet je nog?
Het is in orde. Neem aan.
Ik wil dat je je vriend Ripkuna herinnert.
Dat zal ik doen, maar hopelijk herinner je mij
want nu zeg ik vaarwel.
Xan, wat doe je? Wakker worden.
Niet doen. Dat was niet grappig.
Ik doe je nog eens wat aan. Dwaze jongen. Schiet op.
Dat zou je wel willen.
Wat maak je voor geluid?
Als twee cheeta’s verdwaald zijn en elkaar zoeken, maken ze dat geluid.
Leeuwen, nog niet zo lang geleden.
Kom op, Duma. Je doet egoïstisch. - Laat hem maar.
Jij wou het, weet je nog?
Dat zit in z'n genen.
Het is in orde.
Mijn opa bracht me altijd hierheen toen ik jonger was dan jij.
De ouderen praten tegen me.
Kijk hoe ze leefden, bang waren, van wie ze hielden.
Hun wereld is weg, maar we verschillen niet zo veel.
Niemand komt hier nog.
Ze zijn allemaal vergeten.
Ikzelf ben niet beter. Ik weet niet eens of mijn eigen vader nog leeft.
Mijn vader is laatst overleden.
Hoe kan iemand zo maar verdwijnen? Voor eeuwig.
Ik zou ook boos zijn.
Mensen gaan als ze er klaar voor zijn. Niet als jij klaar bent.
We zijn allemaal...
reizigers op dezelfde rivier.
Grootvaders, ouders, hun zonen en dochters.
We hebben allemaal onze tijd op de rivier.
We doen wat we kunnen in die tijd.
Dit is jouw tijd, Xan. Die van Duma en die van mij.
We zullen heel snel weten waar Duma heengaat.
Daarna ga ik naar mijn familie. Kijken of ik nog welkom ben.
En jij kunt naar je moeder gaan. Je vader is voor haar ook dood.
Alles is veranderd. Het is niet meer hetzelfde.
Het is anders. - Inderdaad.
Verandering. Dat gebeurt constant.
De kleine jongen die van huis wegliep, is niet diegene hier bij mij.
Zie je?
Verandering.
Zie je dat?
Boven de klif, in het ravijn. Een dorp. Mijn dorp.
Stop.
Wat is er? - Tseetseevliegen.
Doe wat ik zeg, oké? Je moet rennen.
Wacht.
Adem. Blijf ademen.
Wat is er, Rip?
Het spijt me. Lang geleden werd ik heel ziek van tseetseevliegen.
Ik was heel ziek. We moeten opschieten.
We moeten vuur maken.
Ze zien ons. Ze komen eraan.
Het brandt. Iets hoger.
Het is te nat.
Hou het vast.
Kan ik niet. Mijn handen werken niet.
Dat is het. Het geld is nog droog.
Lekker makkelijk. Hier. Verbrand het.
Heel goed.
Blijf hier, Duma.
Hou vol. Ik haal hulp.
Is daar iemand?
Mijn vriend is ziek, ik heb hulp nodig.
Het spijt me.
Ik wil dat je mijn familie ontmoet.
Dit is Ainu.
Otorno, mijn zoon.
Melika, mijn vrouw.
Ik heb gezegd dat we samen een lange reis gemaakt hebben.
Dat jij een gekke kattenjongen bent en dat we allemaal familie zijn.
Het is een wild dier, weet je nog?
Die wildheid zit erin zonder dat hij het zelf beseft.
Het zit in zijn bloed, in zijn botten. Net als een herinnering.
We brengen hem volgende week.
We kamperen, gaan vissen, en dan laten we hem vrij.
Je hebt het voor elkaar, jongen. Je hebt zelfs al een vriendje gevonden.
Zorg goed voor jezelf. Ik zal je missen.
Er zijn dingen die je weet zonder dat je het eigenlijk beseft.
Voor Duma was het zijn wildheid, voor Rip zijn familie.
Voor mij was het mijn vader.
Alles wat hij was, waarin hij geloofde, dat is nu een deel van mij.
Ik bracht Duma naar huis, maar hij bracht me ook ergens heen.
Door Dumas echte thuis te vinden, vond ik ook het mijne.
Hij liet me inzien dat liefde niet beïnvloed wordt door de tijd
wanneer je ver van elkaar woont, of wanneer iemand weg is.
Zo ook met mij en Duma.
--- Vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)